Over mij



Ja, ik was een van de gastarbeiders kinderen die begin jaren tachtig op basis van gezinshereniging naar Nederland kwam.  Samen met mijn 5 andere zussen en broertje.

Ik was nog redelijk jong en weet er niet zo heel veel meer van. Dat het leven niet gemakkelijk was, dat was wel duidelijk. Het was geen gemakkelijke jeugd.
Op school waren we de enige Marokkanen en dat  voelde vaak eenzaam aan. Je werd niet begrepen en ik begreep veel niet. Ik was altijd geïnteresseerd  om mensen te begrijpen. Daar was ik in mijn hoofd veel mee bezig.

Toen de tijd kwam dat ik zelfstandig naar de bibliotheek mocht, want in die tijd hadden we geen pc of een smartphone, ging ik boeken halen over opvoeding, islam en psychologie om te onderzoeken waarom mensen zich gedragen zoals ze zich gedragen.

Omdat ik vond dat de opvoeding die wij kregen niet helemaal klopte. Ik begreep heel veel gedrag niet; er zat geen logica in. En zo ben ik begonnen om hier kennis over op te doen.


Later deed ik de pedagogische opleidingen. Eerst de AB (activiteiten begeleiding), daarna de SPW en jaren later nog eens de PABO.  En al gauw werd ik tot ergernis van sommigen (met name mijn broertje), de maatschappelijk werkster van het gezin. Als ik weer eens een zere plek raakte en door de masker heen kon kijken.

Vanuit mijn eigen onmacht en eigenlijk verlangend naar hulp met mijn gedachten, onzekerheden, belemmeringen wilde ik er juist voor anderen wel zijn. Wat ik niet had, wilde ik voor de ander wel. En mijn zelfstudie in het begin en mijn opleidingen later gaf mij al heel wat houvast. En inzicht dat opvoeden zeker ook anders kan, gelukkig maar!

En zo heb ik mij altijd blijven interesseren en verdiepen in de mens en zijn gedrag. Als hoogsensitief persoon (HSP) voelde ik mensen goed aan, maar toch kon ik niet altijd zeker weten of mijn gevoel klopte. Want men liet ander gedrag zien, dan in werkelijkheid speelde, mensen hadden maskers om en daar zag ik onbewust doorheen. En zoveel jaar later na veel te hebben gewerkt met ouders en kinderen in de kinderopvang en daarna als leerkracht, viel heel veel op zijn plaats. Ik ging testen of mijn gevoel klopte  als ik iets opmerkte.

Ik ging het testen door vragen te stellen, observeren en soms er literatuur over te lezen. Toen ben ik er langzaam achter gekomen dat mijn intuïtie hierachter zit. Deze ben ik door de jaren heen gaan ontwikkelen en ik maak daar nu heel dankbaar gebruik van. Daardoor ben ik in staat iemand op weg te helpen inzicht te bieden. 


Toen ik trouwde en later moeder werd, werd mij nog meer duidelijk hoe belangrijk het is om naar je intuïtie te luisteren en goed de verbinding te zoeken met je kind en jezelf. Maar ook patronen doorbreken, belemmeringen onder ogen zien en je eigen manier uitvinden van moeder, vrouw en simpel weg vrouw zijn! Te zijn wie je bent. Te zijn waar je voor op de wereld bent gebracht door Allah. De kern van je roeh, je ziel dus.

Deze inzichten hebben een belangrijke rol gespeeld om te starten als coach en trainer voor moeders en kinderen. Na een paar keer in een burn-out te zijn beland, had ik het op een gegeven moment door; het roer moet om. Ik heb blijkbaar een ander pad te bewandelen. Als islamitische  vrouw, moeder en dochter was het strijden om een plek in de maatschappij en om mij staande te houden. Stevig in mijn schoenen staan en weerbaar worden.

Het leven tussen twee culturen, loyaliteit naar Allah toe en buitenshuis met niet-moslims. Dat is een hele kunst om daar een middenweg in te vinden. En ook nog gelukkig en tevreden te zijn.  Een hele kunst om je dromen na te jagen als je zoveel belemmeringen ziet en overtuigingen die je tegen houden en verzwakken.

Na al die jaren kan ik zeggen dat weerbaarheid en dromen na jagen mijn thema waren en zijn. Ik heb mijzelf geleerd weerbaar te worden, omdat ik vanuit nature wist dat ik alleen als ik goed voor mijzelf kon opkomen en zorgen, mijn dromen kon najagen en rust kan ervaren.


Wat ik al die jaren heb gemist is een professioneel iemand die naast mij kon staan om mij  te ondersteunen, motiveren en met mij samen mijn kwaliteiten kan onderzoeken. Tuurlijk praatte ik met mijn zussen en vriendinnen, maar dat is toch anders. Gelukkig heb ik deze na jaren gevonden en mijn coach heeft mij bij gestaan als een engel. Wellicht had ik het dan minder zwaar gehad en had niet zoveel tijd verspilt in het zoeken naar zingeving. Wellicht….want Allah is de beste planner !                                                                

 


En daarom zou ik  als coach en trainer met de wil van Allah en Qurrata Coaching het graag gemakkelijker willen maken voor
islamitische moeders, kinderen en jeugdigen om er WEL voor hen te zijn. Ik heb mijn rugzak overvol van kennis, competentie en vaardigheden die ik graag wil inzetten. En elke dag leer ik meer bij. Ik  zou graag willen bijdragen aan Qurrata A’yun (verkoelende ogen).

      

Ik ben Rahmouna (Saida) Aharouil. Ruim 16 jaar getrouwd en 3 kids al hamdoelilah. Ben 41 jaar.  Op FB ben ik bekend als Meryam Ouladi.
Waarom zoveel namen? Saida is mijn oorspronkelijk naam, Rahmouna was een foutje bij de gemeente vroeger, waarbij ze de verkeerde naam schreven in het geboorteregister. In mijn paspoort staat dus Rahmouna. Mijn Nederlandse contacten noemen mij Rahmouna, Islamitische contacten noemen mij Saida. En Meryam is ontstaan toen ik op FB niet mijn eigen naam wilde gebruiken. Meryam is de naam die mijn moeder bij de geboorte ook mooi vond…dus koos ik deze. Ouladi is fictief.  Lekker verwarrend maar oh zo leuk verhaal….

Stuur mij gauw een verzoek!